Mój przyjaciel papież

foto. ze zbiorów Autora

Z Karolem Wojtyłą zaprzyjaźnili się w wieku pięciu lat. Bywali razem w kościele i synagodze. Gdy Wojtyła został papieżem, na jego prośbę Kluger odbył nieoficjalną misję dyplomatyczną. Niedługo potem Watykan nawiązał oficjalne stosunki dyplomatyczne z Izraelem.

Szabla policjanta
Gdy poznałem Lolka, mieliśmy po pięć lat. Z tego czasu szczególnie utkwiło mi w pamięci wspomnienie o szabli. W Wadowicach był jeden jedyny miejski policjant, nazywał się Ćwięk. Wysoki, w brązowym mundurze, chodził po rynku i nosił szablę. Ale nigdy jej z pochwy nie wyciągał i podejrzewaliśmy, że on się wstydzi, bo ona jest z drewna. Pewnego letniego dnia, gdy policjant usnął na ławce przy studni, poszliśmy sprawdzić, czy szabla jest prawdziwa. Lolek ciągnął z jednej, ja z drugiej strony (nie pamiętam, kto za rękojeść, a kto za pochwę). W pewnym momencie szabla wyskoczyła – była prawdziwa – a policjant się obudził i zrobił nam awanturę. Wtedy z biura wyszedł mój tata i go uspokoił. Takie były początki mojej przyjaźni z Karolem Wojtyłą.

Pan Kapitan
Karol wszystkie ubrania miał poprzerabiane z taty. Zawsze był bardzo elegancki.
Pan Wojtyła nie tylko umiał szyć, ale był bardzo inteligentny. Nazywaliśmy go Pan Kapitan, choć nim nie był. Nie miał matury, był samoukiem, niesamowitym samoukiem. Drugiej takiej osoby nie spotkałem w życiu.

Pochodził z wiejskiej rodziny krawców i swój fach wykonywał pierwszorzędnie. W pewnym momencie został wcielony do wojska austriackiego, ale ponieważ nie miał matury, nie mógł zostać oficerem. Nie był też zbyt silny, atletyczny, więc pracował w biurze, w administracji wojskowej i tak doszedł do rangi chorążego. Gdy nastała Polska i polskie wojsko, otrzymał rangę oficera czasu wojny, którą wtenczas wprowadzono.

Pan Wojtyła był niesamowicie utalentowany, sam nauczył się łaciny, znał historię nie tylko Polski, ale całej Europy, a przy tym miał zdolność komunikowania się z młodymi ludźmi. Ileż godzin ja wtedy spędziłem w domu Wojtyłów, słuchając go…

Dodaj swój komentarz:

komentuj jako gość lub zaloguj się	Podaj nam swoję imię, lub e-mail: Treść: