2009-11-02 13:29:46
Jest tylko jeden taki dzień w roku
Gdzie przy mogiłach siedzimy do zmroku
W złocie chryzantem, przy blasku zniczy
Biegnących godzin nikt z nas nie liczy
Przejrzysta mgiełka nad grobami się snuje
Mistyczny nastrój dookoła panuje
Obeność czyjąś czujemy wokół
Kochanych osób przybyłych z obłoków
Z odległych do nas przybyli światów
By pobyć z nami wśród zniczy i kwiatów
By w ciche się nasze wsłuchać rozmowy
Zatęsknić za życiem straconym, tak młodym...
Grobowa cisza panuje dookoła
Nikt głośno nie mówi, ani nie woła
I nawet dzieci ucichły krzyki
Wpatrzonych w na wietrze tańczące płomyki
A każdy z ludzi poważny, skupiony
W swej księdze życia przewraca strony
Radości i smutki przeżywa na nowo
W tęsknocie za bliską straconą osobą
I ...
czytaj dalej

